Retordam

29th Sep, 2014
Onaangenaame aannames

Recentelijk heb ik voor een vriend en voormalig huisgenoot een incassobrief van Ultimoo Group in ontvangst mogen nemen. Bij het openen van de envelop walmde mij een penetrante geur tegemoet. Bij het openvouwen van de brief ontwaarde ik de oorzaak in de volledig met roze inkt bedrukte achterzijde.

Mijn conclusie was snel getrokken: dit moet wel funest zijn voor het milieu. In een ietwat jolige en onderzoekende bui besloot ik telefonisch verhaal te zoeken. De receptioniste stond mij vriendelijk en begrijpend te woord - ze bleek meer nog dan ik een slachtoffer van de aromatische eigenaardigheden van het briefpapier. Ik werd met de directeur doorverbonden, zodat ik bij een bevoegde uiting aan mijn grieven kon geven.

Vervolgens veegde deze de vloer aan met mijn overhaaste vooronderstellingen. Het drukwerk wordt gedaan door de klimaatneutrale drukkerij ecodrukkers, op FSC-papier met bio-inkt. Blijkt dat een wit A4tje zo ook zijn footprint heeft, en dat iets wat goed is voor het milieu niet strelend voor de neusgaten hoeft te zijn.

Ik acht mijn lezerschap intelligent genoeg dat een expliciete conclusie bij deze anekdote onnodig is. De Aesopus in mij laat het echter niet ongezegd: eerst kijken, dan zeiken. Eerst vragen, dan klagen.

Categorie: Uit het leven